هرکسی ستاره داره                                  

        چراوقتی نوبت ماست               

                              آسمون جایی نداره

   واسه من٬واسه من تنهایی درده

                              دردهیچکسونداشتن

                                               هرگل پژمرده ای روتوکویرسینه کاشتن

           دیگه باورکردم این رو

                                     که باید تنها بمونم

                تادم لحظهءمردن

                                     شعرتنهایی بخونم

      گويند غروب جايست که آسمان زمين را مي بوسد من امشب براي تو غروب مي کنم کجايي

اي آسمان من؟؟؟

دوستت دارم

**

I love you

دوستت دارم

Not only for what you are

نه تنها برای آنچه که هستی

But for what i am

بلکه برای آنچه که هستم

When i am with you

هنگامی که با تو ام

I love you
دوستت دارم

Not only for what you have made of your self

نه تنها برای آنچه که از خود ساخته ای

But for what you are making of me

بلکه برای آنچه که از من می سازی

I love you

دوستت دارم

For the part of me that you bring out

برای بخشی از وجودم که تو شکوفایش می کنی

I love you

دوستت دارم

for putting your hand into my heaped-up heart

چون دست بر دل فسرده ام می نهی

And passing over over all the foolish , weak

things that you can't help dimly seeing there

and for drawing out into the light

زنگارهای بی ارزش و بی مقدار را به سوی می زنی و نور می تابانی

بر گنجینه های پنهانی که

All the beautiful belongings that no one else

had looked quite far enough to find.

تا کنون در ژرفا مانده بودند

I love you

دوستت دارم

Because you are helping me to make of the

lumber of my life not a tavern , but a a temple

چون یاری ام می کنی که از تخته پاره های زندگی نه یک کپر ، که

معبدی در خود بنا کنم

Out of works of my every day

کمک می کنی که کار روزانه ام

Not a repoarch

نه یک سرشکستگی

But a song

بلکه ترنم ترانه ای باشد

I love you

دوستت دارم

Because you have done more than any creed

could have done to make me good

چون بیش از هر کیش و آیینی به رویش من یاری رسانده ای

And more than any fate

و فراتر از هر سرنوشتی

Could have done to make me happy
شادی را به من ارزانی داشتی

You have done it

این همه را هدیه داده ای

without a touch , without a word , without a sing

بدون هیچ تماسی ، بدون هیچ کلامی ،بدون هیچ اشارتی

You have done it by being yourself

به این کار توانا گشته ای چون خود بوده ای

Perhaps that is what being a friend means , after all !!!

!!! شاید دوست بودن در نهایت به همین معنا باشد

                ديدم کسي در ميزند

                          در را گشودم روي او

                                     ديدم غم است در ميزند

   اي دوستان بي وفا

                از غم بياموزيد وفا.....

                           غم با همه بيگانگي

                                      هر شب به من سر ميزند...!

بی تو تنهام تو این غربت

تو این ظلمت اگه بمونم

حتی وقتی بغضی خسته

تو گلومه واسط می خونم

بی تو تنهام تو این غربت

تو این ظلمت اگه بمونم

حتی وقتی بغضی خسته

تو گلومه واسط می خونم

 در حسرت ديدار تو بگذار بميرم... دشوار بود مردن و روي

تو نديدن... بگذار بدلخواه تو  دشوار بميرم... بگذار که چون ناله

مرغان شباهنگ... در وحشت واندوه شب تار بميرم...

بگذار که چون شمع کنم پيکر خود آب.... دربستر اشک افتم و ناچار

 بميرم... ميميرم از اين درد که جان دگرم نيست... تا از غم عشق تو

 دگر بار بميرم... تا بوده ام اي دوست وفادار تو هستم... بگذار

بدانگونه وفادار بميرم...

رفتی و تنهام گذاشتی

توی قلبم پا گذاشتی

تو که گفتی من می مونم

چرا رفتی و نموندی

حالا که تنهای تنهام

واسه دله خودم می نویسم

می نویسم تو کجایی

کی میایی کی میایی

تو که رفتی من اینجا تنهام

دیگه طاقتی ندارم

دیگه سخته بی تو موندن

بی تو هیچ معنای نداره

.......

هيچكس لياقت اشكهاي تو را ندارد و كسي كه چنين ارزشي دارد باعث اشك ريختن

تو نمي شود اگر كسي تو را آنطوركه ميخواهي دوست ندارد به اين معني نيست كه

تو را با تمام وجودش دوست ندارد دوست واقعي كسي است كه دستهاي

تورابگيردولي قلب تورالمس كند.بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنار

او باشي و بداني كه هرگزبه اونخواهي رسيد...

عکست نشست رو بروم

بقضت گرفته تو گلوم

يک شب ديگه بي تو گذشت
خدايا کاري بکن اين دل و تنها نزارم

برم و بهش بگم که خيلي دوسش دارم

مي خوام بهش بگم بيا پيش من بمون

اگه من و دوستم داري بهم گو بهم بگو

دل و قدرتي ندارم ميترسم يه وقت بگم

بيا پيش من بمون بر و تنهام بزار

اون وقت از غصه ي تنهايي مي ميرم

به خودم ميگم که ديگه کسي من و دوست ندار

کسي منو دوست نداره...!

روز اول گل سرخي برام آوردي گفتي براي هميشه دوستت دارم روز دوم گل زردي برايم آوردي گفتي دوستت ندارم روز سوم گل سفيدي برايم آوردي و سر قبرم گذاشتي و گفتي منو ببخش فقط يه شوخي بود ...!

زندگي را نفسي ارزش غم خوردن نيست و دلم بس تنگ است بي خيالي سپر هر درد است باز هم مي خندم آن قدر مي خندم که غم از روي رود***

زندگي به من آموخت که چگونه اشک بريزم اما اشک به من نياموخت که چگونه زندگي کنم***

زندگي همچون کلافي پيچ در پيچ است که اولش پيچ است وآخرش هيچ است***

زندگي چيست؟ زندگي مانند اتوبوس شلوغي است که جايي براي نشستن نيست و وقتي خلوت ميشود و مي خواهي بشيني راننده داد مي زند پياده شويد اخر خط است***

زندگي گل سرخي است كه گلبرگهايش خيالي و خارهايش واقعي است***

زندگي کتابي است پرماجرا ، هيچگاه آنرا به خاطر يک ورقش دور مينداز***

زندگي شهد گلي است که زنبور زمانه مي مکدش انچه مي ماند عسل خاطره ها ست***

زندگي را نفسي ارزش غم خوردن نيست و دلم بس تنگ است بي خيالي سپر هر درد است باز هم مي خندم آن قدر مي خندم که غم از روي رود***

زندگي مثل يه جاده است ، من و تو مسافراشيم ، قدر لحظه ها رو بدونيم ، ممکنه فردا نباشيم...!